Pochodzenie i znaczenie imienia Odo
Imię jest germańskie, od od, „bogactwo, posiadłość, dziedzictwo”, i jest starszą formą Ottona; nosili je Odo, król Franków z IX wieku, święty Odo z Cluny, opat, który w X wieku odnowił benedyktynów, i Odo z Bayeux, biskup i wojownik z tkaniny z Bayeux.
W Polsce Odo był nadawany sporadycznie od średniowiecza; dziś nie pojawia się w metrykach. Imię odmienia się: Odona, Odonowi, a wołacz brzmi jak mianownik. Nie ma utartych zdrobnień.
Historia i dlaczego imieniny wypadają 4 lipca
Imieniny 4 lipca są datą tradycyjną polskiego kalendarza imion; święty Odo z Cluny wspominany jest 18 listopada. Polskim Odonem był Odon Bujwid, bakteriolog, uczeń Pasteura, twórca pierwszej w Polsce stacji szczepień przeciw wściekliźnie; imię pisane Odon jest polską formą.
Zdrobnienia i formy domowe
Jak do nosicieli imienia Odo mówi się w domu i wśród przyjaciół.
- Odonek
- Odi
- Otto
Odo w innych językach
- niemiecki
- Odo, Otto
- francuski
- Eudes
- angielski
- Odo
- włoski
- Oddone
- łaciński
- Odo
Znani imiennicy: Odo
- Odon BujwidBakteriolog, uczeń Pasteura, pionier szczepień w Polsce.
- Odo z ClunyOpat, reformator benedyktynów w X wieku, święty.
- Odo z BayeuxBiskup i wojownik, brat Wilhelma Zdobywcy.
Imię Odo dziś
Odo jest dziś w Polsce imieniem, którego nie spotyka się w metrykach, a jedynie w kalendarzu; brzmi jak z tkaniny z Bayeux.
Liczb osób noszących imię celowo nie podajemy, jeśli nie mamy urzędowego źródła z rokiem. Wszystkie imiona.