Pochodzenie i znaczenie imienia Magnus
Imię pochodzi od łacińskiego magnus, „wielki”, przydomka Karola Wielkiego, Carolus Magnus, który w Skandynawii stał się imieniem samodzielnym; nosiło je siedmiu królów Norwegii i czterech Szwecji, a święty Magnus z Orkadów, jarl zamordowany w 1117 roku, jest patronem wysp.
W Polsce Magnus był nadawany sporadycznie od XVII wieku, w rodzinach szlacheckich i inflanckich; dziś nie pojawia się w metrykach. Nie ma utartych zdrobnień.
Historia i dlaczego imieniny wypadają 6 września
Imieniny 6 września to wspomnienie świętego Magnusa z Füssen, misjonarza Allgäu z VIII wieku; polski kalendarz zna tylko tę datę, a święty Magnus z Orkadów wspominany jest 16 kwietnia. W kulturze Magnus Carlsen, norweski mistrz świata w szachach, i Magnus z „Kroniki” Saxo Gramatyka są najbardziej znani.
Zdrobnienia i formy domowe
Jak do nosicieli imienia Magnus mówi się w domu i wśród przyjaciół.
- Magnusek
- Mag
- Gnus
Magnus w innych językach
- łaciński
- Magnus
- norweski
- Magnus
- szwedzki
- Magnus
- angielski
- Magnus
- niemiecki
- Magnus
- fiński
- Mauno
Znani imiennicy: Magnus
- Magnus CarlsenNorweski szachista, wieloletni mistrz świata.
- Święty Magnus z OrkadówJarl Orkadów zamordowany w 1117 roku, patron wysp.
Imię Magnus dziś
Magnus jest dziś w Polsce imieniem, którego nie spotyka się w metrykach, a jedynie w kalendarzu; w Skandynawii jest jednym z najczęstszych imion.
Liczb osób noszących imię celowo nie podajemy, jeśli nie mamy urzędowego źródła z rokiem. Wszystkie imiona.