Pochodzenie i znaczenie imienia Longina
Imię jest żeńską formą Longina, od łacińskiego longus, „długi, wysoki”; męski Longin to według tradycji setnik spod krzyża, który powiedział „Prawdziwie, ten był Synem Bożym”, a jego włócznia stała się relikwią. Żeńska forma powstała w XIX wieku.
W Polsce Longina była nadawana od XIX wieku, głównie na Kresach i w Wielkopolsce, rzadko; dziś jest wyjątkiem w metrykach. Zdrobnienie Longinka jest polskie, a Longinus Podbipięta z „Ogniem i mieczem” nosi męską formę.
W innych językach imię brzmi Longina; poza Polską i Włochami jest bardzo rzadkie.
Historia i dlaczego imieniny wypadają 15 marca
Imieniny 15 marca Longina dzieli z Longinem, w dzień świętego Longina, setnika; polski kalendarz zna tylko tę datę. W Czechach Longina nie ma własnej daty w kalendarzu imion.
Imię jest tak rzadkie, że sławnych polskich nosicielek prawie nie ma; w kulturze funkcjonuje męski Longinus Podbipięta, rycerz Sienkiewicza, który ślubował ściąć trzy głowy jednym zamachem.
Zdrobnienia i formy domowe
Jak do nosicielek imienia Longina mówi się w domu i wśród przyjaciół.
- Longinka
- Longa
- Lonia
- Gina
Longina w innych językach
- włoski
- Longina
- łaciński
- Longina
- rosyjski
- Лонгина (Łongina)
Znane imienniczki: Longina
- Longinus PodbipiętaRycerz z „Ogniem i mieczem” Sienkiewicza, w męskiej formie imienia.
- Święty LonginSetnik spod krzyża, patron męskiej formy imienia.
Imię Longina dziś
Longina jest dziś w Polsce imieniem bardzo rzadkim, noszonym niemal wyłącznie przez kobiety z najstarszego pokolenia; nowe nadania są wyjątkami. Brzmi rzymsko i dostojnie.
Longinka zostaje w rodzinie; pełna Longina brzmi jak z kart Sienkiewicza.
Liczb osób noszących imię celowo nie podajemy, jeśli nie mamy urzędowego źródła z rokiem. Wszystkie imiona.